| Brandschilderen is een eeuwenoude techniek om op glas te schilderen.
In de Middeleeuwen werd het al gebruikt, met als belangrijkste toepassing het versieren van o.a. kerkramen, gilden afbeeldingen of familie wapens. Vaak wordt het gecombineerd met glas in lood. Met behulp van kwasten/penselen wordt een mengsel van azijn, gom en pigmenten op het glas aangebracht, waarna de voorstelling in een oven op hoge temperatuur in het glas word gebrand circa 600°. Als eerste worden de contourlijnen aangebracht en gebrand, daarna de schaduwen dit heet grisaille en wordt met behulp van een daskwast zeer fijn uitgepoetst en als laatste de kleuren. |
 |
 |
Soms wordt er nog een ondersteunende kleur aan de onderzijde van het werkstuk geschilderd zodat de voorstelling beter uitkomt. Het toenemend gebruik van emailverf was er mede de oorzaak van dat het vak van glazenier het laatste loodje legde. Dit kwam hoofdzakelijk door kwaliteitsverlies bij het vervaardigen van glasramen.
Hoewel de glasschilder nu in staat was, zonder daarbij van loodstrips gebruik te maken, gedetailleerdere voorstellingen op het glas te schilderen, gaf de emailverf een veel minder intensief kleureffect en belangrijk geen doorkijk. Het had bovendien het nadeel dat het snel afbladderde. Beschadigde kerkramen werden dichtgemaakt met gewoon vensterglas en bijgeschilderd met olieverf. |
 |